این آسیب‌پذیری باعث دسترسی از راه دور هکرها بر سیستم قربانی می‌شود.

وقتی نرم‌افزار نصب‌کننده ESXi 4.1 ، باعث ارتقای نسخه‌های پیشین خود (ESXi 3.5 یا ESXi 4.0) می‌شود ، بخش اهراز هویت (Authentication) آن مشکلی را به سیستم تازه ارتقا یافته به ارمغان می‌دهد که اجازه ورود بی‌اجازه هکرها را به همراه دارد. به گونه‌ای که هر گونه نگرانی هکرهای در مورد سیستم اهراز هویت (Authentication) برطرف شده است! زیرا می‌تواند هرچه می‌خواهند به عنوان نام کاربری و کلمه عبور استفاده کنند!

برای پیدا کردن روش حل به سایت محصول VMware مراجعه نمایید. VMware در یادداشتی به کاربران هشدار می‌دهد، این مشکل مربوط به فایل پیکربندی sfcb.cfg در مسیر نصب نرم‌افزار در زیر شاخه /etc/sfcb/sfcb.cfg پیدا شده و با تغییراتی در این فایل مشکل برطرف می‌شود

اول : در حالت پشتیبانی تکنیکی (Tech Support mode) به ESXi 4.1 وارد شوید (Login کنید) . چگونگی این کار را می‌توانید در آدرس http://kb.vmware.com/kb/1017910 بیابید

دوم : فایل /etc/sfcb/sfcb.cfg را با یک ویرایش‌گر متن (Text Editor) باز کنید

سوم : خط basicAuthLib: sfcBasicAuthentication را در آن پیدا کنید و آنرا به basicAuthLib: sfcBasicPAMAuthentication تغییر دهید

چهارم : تغییرات را ذخیره کنید

پنجم : دستگاه را دوباره راه‌اندازی (Reboot) کنید و سرویس sfcb را با فرمان /etc/init.d/sfcbd-watchdog restart دوباره به کار بی‌اندازید و به عبارتی آنرا Restart کنید

برای اطلاعات بیشتر می‌توانید به آدرس‌های زیر مراجعه کنید

http://kb.vmware.com/selfservice/microsites/search.do?language=en_US&cmd=displayKC&externalId=1031761

http://www.vmware.com/security/advisories/VMSA-2010-0020.html

با توجه به راهنمایی امنیتی اعلام شده در سایت secalert.net، مهاجم می تواند حتی زمانی که قربانی یکی از دوستان در فیس بوک یا از اعضای لیست تماس با اسکایپ نیست، یک سیستم را مورد سوء استفاده قرار دهد . جزئیات این آسیب پذیری هنوز آشکار نشده است. وبلاگ امنیتی اسکایپ هنوز این رخنه را تایید نکرده است.

ایده پیش گیری از نفوذ (Intrusion Prevention) این است که تمام حملات علیه هر بخش از محیط محافظت شده توسط روش های به کار گرفته شده ناکام بماند. این روش ها می توانند تمام بسته های شبکه را بگیرند و نیت آنها را مشخص کنند ـ آیا هرکدام یک حمله هستند یا یک استفاده قانونی ـ سپس عمل مناسب را انجام دهند. {گروه امداد امنیت کامپیوتری ایران}

تفاوت شکلی تشخیص با پیش گیری

در ظاهر، روش های تشخیص نفوذ و پیش گیری از نفوذ رقیب هستند. به هرحال، آنها لیست بلندبالایی از عملکردهای مشابه، مانند بررسی بسته داده، تحلیل با توجه به حفظ وضعیت، گردآوری بخش های TCP، ارزیابی پروتکل و تطبیق امضاء دارند. اما این قابلیت ها به عنوان ابزاری برای رسیدن به اهداف متفاوت در این دو روش به کار گرفته می شوند. یک IPS (Intrusion Prevention System) یا سیستم پیش گیری مانند یک محافظ امنیتی در مدخل یک اجتماع اختصاصی عمل می کند که بر پایه بعضی گواهی ها و قوانین یا سیاست های از پیش تعیین شده اجازه عبور می دهد. یک IDS (Intrusion Detection System) یا سیستم تشخیص مانند یک اتومبیل گشت زنی در میان اجتماع عمل می کند که فعالیت ها را به نمایش می گذارد و دنبال موقعیت های غیرعادی می گردد. بدون توجه به قدرت امنیت در مدخل، گشت زن ها به کار خود در سیستم ادامه می دهند و بررسی های خود را انجام  می دهند.

تشخیص نفوذ

هدف از تشخیص نفوذ نمایش، بررسی و ارائه گزارش از فعالیت شبکه است. این سیستم روی بسته های داده که از ابزار کنترل دسترسی عبور کرده اند، عمل می کند. به دلیل وجود محدودیت های اطمینان پذیری، تهدیدهای داخلی و وجود شک و تردید مورد نیاز، پیش گیری از نفوذ باید به بعضی از موارد مشکوک به حمله اجازه عبور دهد تا احتمال تشخیص های غلط (false positive) کاهش یابد. از طرف دیگر،  روش های IDS با هوشمندی همراه هستند و از تکنیک های مختلفی برای تشخیص حملات بالقوه، نفوذها و سوء استفاده ها بهره می گیرند. یک IDS معمولاً به گونه ای از پهنای باند استفاده می کند که می تواند بدون تأثیر گذاشتن روی معماری های محاسباتی و شبکه ای به کار خود ادامه دهد.

طبیعت منفعل IDS آن چیزی است که قدرت هدایت تحلیل هوشمند جریان بسته ها را ایجاد می کند. همین امر IDS را در جایگاه خوبی برای تشخیص موارد زیر قرار می دهد:

v حملات شناخته شده از طریق امضاءها و قوانین

v تغییرات در حجم و جهت ترافیک با استفاده از قوانین پیچیده و تحلیل آماری

v تغییرات الگوی ترافیک ارتباطی با استفاده از تحلیل جریان

v تشخیص فعالیت غیرعادی با استفاده از تحلیل انحراف معیار

v تشخیص فعالیت مشکوک با استفاده از تکنیک های آماری، تحلیل جریان و تشخیص خلاف قاعده

بعضی حملات تا درجه ای از یقین بسختی قابل تشخیص هستند، و بیشتر آنها فقط می توانند توسط روش هایی که دارای طبیعت غیرقطعی هستند تشخیص داده شوند. یعنی این روش ها برای تصمیم گیری مسدودسازی براساس سیاست مناسب نیستند.

پیش گیری از نفوذ

چنانچه قبلاً هم ذکر شد، روش های پیش گیری از نفوذ به منظور محافظت از دارایی ها، منابع، داده و شبکه ها استفاده می شوند. انتظار اصلی از آنها این است که خطر حمله را با حذف ترافیک مضر شبکه کاهش دهند در حالیکه به فعالیت صحیح اجازه ادامه کار می دهند. هدف نهایی یک سیستم کامل است- یعنی نه تشخیص غلط حمله (false positive) که از بازدهی شبکه می کاهد و نه عدم تشخیص حمله (false negative) که باعث ریسک بی مورد در محیط شبکه شود. شاید یک نقش اساسی تر نیاز به مطمئن بودن است؛ یعنی فعالیت به روش مورد انتظار تحت هر شرایطی. بمنظور حصول این منظور، روش های IPS باید طبیعت قطعی (deterministic) داشته باشند.

قابلیت های قطعی، اطمینان مورد نیاز برای تصمیم گیری های سخت را ایجاد می کند. به این معنی که روش های پیش گیری از نفوذ برای سروکار داشتن با موارد زیر ایده آل هستند:

v برنامه های ناخواسته و حملات اسب تروای فعال علیه شبکه ها و برنامه های اختصاصی، با استفاده از قوانین قطعی و لیست های کنترل دسترسی

v بسته های دیتای متعلق به حمله با استفاده از فیلترهای بسته داده ای سرعت بالا

v سوءاستفاده از پروتکل و دستکاری پروتکل شبکه با استفاده از بازسازی هوشمند

v حملات DoS/DDoS مانند طغیان SYN و ICMP با استفاده از الگوریتم های فیلترینگ برپایه حد آستانه

v سوءاستفاده از برنامه ها و دستکاری های پروتکل ـ حملات شناخته شده و شناخته نشده علیه HTTP، FTP، DNS، SMTP و غیره با استفاده از قوانین پروتکل برنامه ها و امضاءها

v باراضافی برنامه ها با استفاده از ایجاد محدودیت های مصرف منابع

تمام این حملات و وضعیت آسیب پذیری که به آنها اجازه وقوع می دهد به خوبی مستندسازی شده اند. بعلاوه، انحرافات از پروتکل های ارتباطی از لایه شبکه تا لایه برنامه جایگاهی در هیچ گونه ترافیک صحیح ندارند.

نتیجه نهایی

تفاوت بین IDS و IPS به فلسفه جبرگرایی می انجامد. یعنی IDS می تواند (و باید) از روش های غیرقطعی برای استنباط هرنوع تهدید یا تهدید بالقوه از ترافیک موجود استفاده کند. این شامل انجام تحلیل آماری از حجم ترافیک، الگوهای ترافیک و فعالیت های غیرعادی می شود. IDS به درد افرادی می خورد که واقعاً می خواهند بدانند چه چیزی در شبکه شان در حال رخ دادن است.

از طرف دیگر، IPS باید در تمام تصمیماتش برای انجام وظیفه اش در پالایش ترافیک قطعیت داشته باشد. از یک ابزار IPS انتظار می رود که در تمام مدت کار کند و در مورد کنترل دسترسی تصمیم گیری کند. فایروال ها اولین رویکرد قطعی را برای کنترل دسترسی در شبکه ها با ایجاد قابلیت اولیه IPS فراهم کردند. ابزارهای IPS قابلیت نسل بعد را به این فایروال ها اضافه  کردند و هنوز در این فعالیت های قطعی در تصمیم گیری برای کنترل دسترسی ها مشارکت دارند.

نرم افزار WebKit

WebKit یک موتور جاوا اسکریپت (JavaScript) است که برای پردازش کدهای جاوا اسکریپت موجود در صفحات وب پویا استفاده می شود.

موتورهای جاوا به کاربر اجازه می دهد که بدون ارتباط با سرور، عملیاتی را روی آن صفحه انجام داده و یا در صورت اعمال تغییر کوچکی در صفحه مورد نظر، کل صفحه را دوباره بارگذاری نکند.

WebKit از دو قسمت تشکیل شده که یکی از این قسمت ها به عنوان موتور جاوا اسکریپت مورد استفاده قرار گرفته و از قسمت دیگر برای پردازش اِلمان های گرافیکی صفحات استفاده می شود. این نرم افزار، محصول شرکت اپل و یک پروژه کد باز است که به علت سرعت بالایی که در بارگذاری صفحات وب دارد، امروزه به عنوان یکی از مهمترین موتورهای مرورگرها شناخته می شود.

لازم به ذکر است که اولین موتور جاوا اسکریپت توسط شرکت نت اسکیپ برای مرورگر نت اسکیپ نوشته شد و سپس با توجه به گستردگی مرورگرها، موتورهای دیگری همچون SpiderMonkey فایرفاکس، V8 گوگل کروم، WebKit سافاری، Presto اوپرا و موتور Trident برای اینترنت اکسپلورر هم تولید شد.

سیستم های آسیب پذیر:

آسیب پذیری Webkit Floating Point Datatype علاوه بر تحت تأثیر قرار دادن نسخه های مختلف نرم افزارهای Apple Safari 4 ~ 5.0.1 ، Apple iOS 3.2 ~ 4.2 ، Apple iPad ~ 3.2.2 ، Apple iPod Touch 2.1 ~ 3.1.3 ، در مدل های iPhone زیر نیز تأثیرگذار است:

پیشنهاد:

برای کاهش خطر این آسیب پذیری، توصیه می شود که اجرای کدهای جاوا اسکریپت یا محتوای فعال را در مرورگر وب سافاری غیرفعال کنید، هر چند که این موضوع ممکن است اثرات منفی در نمایش وب سایت هایی که از کدهای اسکریپت در صفحات خود استفاده می کنند، داشته باشد.

سرویس خبری IDG  اعلام کرد: شرکتهای امنیتی و پژوهشگران درمورد چگونگی امنیت محصولات نرم افزاری که باید مورد تست قرار گیرند به توافقاتی رسیده اند که ممکن است به اختلافات طولانی مدت درمورد روشهای تست نرم افزار آنتی ویروس پایان دهد.

در آخرین جلسه ای که در هلسینکی برگزار شد  دو مجموعه از اصول راهنما جهت تست نرم افزار آنتی ویروس امنیتی برای اجرای کامل آزمایش امنیت آنتی تروجان طبق استاندارد سازمان استاندارد تصویب شد.

در این جلسه درمورد دستورالعمل های استاندارد اسناد در وب سایت AMTOS با هدف معرفی مجموعه ای از استانداردهای گسترده برای رتبه بندی موثر نرم افزارهای امنیتی به توافق رسیدند.

شرکتهای امنیتی پیش از آزمونهای اجرا شده توسط سازمانهایی مانند AV-TEST.ORG & Virus BULLETIN و دیگرسازمانها به طور مرتب تست و رتبه بندی نرم افزار آنتی ویروس را انجام میدهند.

شرکتهای دیگری که در تست آنتی ویروس خود شکست میخورند از فناوریهای دیگر در تست نرم افزار مانند تست استاتیک موتور ضد ویروس در برابر مجموعه ای از نمونه های ویروس استفاده میکنند.

اما بسیاری از شرکتهای امنیتی دیگر از کشف راههای پیچیده و شناخته شده ای چون چک کردن تشخیص رفتاری آنتی ویروس برای دیدن رفتار مخرب ویروسها در کامپیوتر استفاده کرده اند.

این دستوالعملها ارادی هستند ، ‌اما تعدادی از سازمانها و تشکیلات درمورد تست نرم افزارامنیتی توافقاتی دارند که از این قبیل کمپانیها میتوان به : کمپانی ویروس بولتین، AV-Comparativs,west ost labs &ICSA labs اشاره کرد . برطبق گفته آندرس مکس موسس یکی از کمپانیهای تست نرم افزار ضد ویروس وب سایت AV- test.org نیز از این دستوالعمل های در مورد تست نرم افزار ضد ویروس استفاده میکند.

هرلی میگوید:ما فقط تلاش میکنیم مردم واقعیت سخت در مراحل ساخت این متولوژیها و روشها را احساس کنند. این به آن معنا نیست ما نمیتوانیم به راههای مختلف فکرکنیم بلکه به این معناست که ما تلاشهای عاقلانه داشته باشیم.

جان هاوس متخصص فنی و مدیر گروه تست ویروس بولتین است که میگوید این سازمان شرکت کننده دردستورالعملهایی است که شامل انجام و نمایش تست میباشد.

ما هم اکنون پیاده سازی ایده های توسعه یافته را شروع کرده ایم. درصورتیکه مدارک این بحث و طراحی با گسترش عمده  به عملکرد اطلاعات  و گزارشات ما در ماههای اخیر و بهبود راه حلها منجر شود.

استوارت تیلور مدیر فروشگاه و آزمایشگاه AMTSO میگوید:این راهنمایی ها و دستورالعملها ممکن است به طور کامل بین امنیت کمپانیها و تشکیلات انجام دهنده تست (پایان دهد) اما بهتر خواهد بود که اطلاع رسانی در مورد نحوه نوشتن نرم افزار امنیتی انجام گیرد.

سال نو مبارک بعد مدتها با مطالب جدید در سال جدید میام و مزاحمتون می شم با آرزوی موفقیت و سر بلندی برای شما

همه ما می دانیم که مهمترین بخش یک سازمان IT ، “کارمندان” ، “داده” ها و “سیستم” های آن مجموعه می باشد. حفاظت از داده ها و سیستم ها به دلیل رشد روز افزون آنها در سازمان و پیچیدگی زیر ساخت های آن، سخت و دشوار است.

یکی از مشکلات اساسی و ریسک های بزرگی که اکثر سازمانهای IT با آن مواجه هستند خطرات ناشی از، انهدام اطلاعات می باشد. دلایل متعددی برای از بین رفتن اطلاعات وجود دارد از جمله باگ های موجود در نرم افزارها، ویروس ها، حذف های تصادفی، خرابی هارد ها و یا بلایای طبیعی همچون آتش سوزی، سیل و … .

هر شرکت IT دارای اموال و دارایی های اطلاعاتی می باشد که نیاز به حفاظت از آنها بسیار مهم و حیاتی است.

این مقاله یک تحقیق عملی روی سیستم های Backup گیری در شبکه ها با اندازه های مختلف می باشد که نتایج آن در قالب یک مقاله در اختیار عموم قرار می گیرد. در این سند به نحوه گرفتن نسخه های پشتیبان (Backup ) از سیستم های اطلاعاتی و همچنین نحوه بازیابی آنها در صورت خرابی اطلاعات و تکنولوژی های مربوطه پرداخته شده است و تا حد امکان سعی شده است که راهکارهای عملی برای شرکت ها مختلف ارائه گردد و از بیان مسایل جزیی تکنولوژیکی پرهیز شده است.

تمامی سازمانها برای تداوم کسب و کار (Business Continuity ) خود نیازمند آنند که یک فرآیند مدیریتی در سطح بالا برای آن داشته باشند. این فرآیند شامل بسیاری از راهکارهای اساسی و استانداردی می باشد که برای مدیریت خطرات و تهدیداتی که تجارت یک سازمان را با خطر مواجهه می کند در نظر گرفته شده است. یکی از این خطرات که بسیاری از سازمانها به خصوص آن دسته از سازمانهایی که در زمینه IT فعالیت می کنند را تهدید می کند خطرات و بلایایی می باشد که اطلاعات آنها را با خطر از بین رفتن مواجه می کند. این وضعیت برای هر سازمان کوچک و بزرگی قابل تصور است.

برای این منظور هر سازمان، نیاز به روال ها و استاندارد هایی دارد که بتواند در موارد تهدید و در هنگام از بین رفتن اطلاعات، در کمترین زمان ممکن آن را بازیابی کرده و سازمان را در روال عادی خود قرار دهد. این فرایند باید به گونه ای باشد که سیاست های امنیتی آن سازمان را در بر بگیرد.

برای مثال برخی تکنولوژی ها در این زمینه می توانند در کمتر از یک دقیقه اطلاعات از بین رفته را بازیابی کنند اما هزینه ناشی از پیاده سازی و نگهداری آنها بسیار زیاد می باشد. برای این منظور باید یک حد متناسبی از تکنولوژی مورد نیاز سازمان را با توجه به ارزش اطلاعات و هزینه Downtime سازمان در زمان بازیابی اطلاعات به دست آوریم.

برای نمونه، در صورتیکه اطلاعات بخش MIS یک شرکت با مشکل مواجه شود ، بخش شبکه آن شرکت با استفاده از تکنولوژی که در حال حاضر استفاده می کند ( برای مثال HP Autoloader ) در چه مدتی می تواند این اطلاعات را بازیابی کند ؟ آیا سیستم مورد اطمینانی وجود دارد که تضمین کند اطلاعات پشتیبان گرفته شده امکان بازیابی دارند؟ چه مدت زمانی طول می کشد تا اطلاعات بازیابی شود ؟ خسارت ناشی از این وقفه برای سازمان به چه میزان می باشد؟ پاسخ به این سوالات ما را در زمینه انتخاب نوع تکنولوژی مورد نیاز برای این منظور راهنمایی می کند.

مشخصات یک سیستم ایده آل

سیستم ها و تکنولوژی های مختلفی برای گرفتن نسخه پشتیبان و بازیابی اطلاعات در شبکه وجود دارد که هر کدام بنا بر خصایص و ویژگی هایی که دارند کیفیت و هزینه خاص خود را دارند.

اما در کل برای یک سازمان IT در حد متوسط به بالا (در ایران) ، یک سیستم گرفتن نسخ پشتیبان و بازیابی اطلاعات خوب باید خصوصیات زیر را داشته باشد :

۱- امکان بازیابی اطلاعات در کمترین زمان ممکن را داشته باشد ( مطابق با خسارات مالی ناشی از یک ساعت وقفه کاری در بخش های مختلف)

۲- امکان نگهداشت نسخه های زمانی مختلفی از داده ها وجود داشته باشد

۳- امکان ایجاد زمانبندی برای گرفتن نسخ پشتیبان طبق سیاست های امنیتی (Security Policy ) سازمان وجود داشته باشد

۴- امکان آرشیو کردن اطلاعات و نگهداری آنها در سایت (فضای کاری) و بیرون از سایت یا بیرون از فضای کاری (off-site ) وجود داشته باشد

۵- امکان گرفتن نسخه های پشتیبان باید در کمترین زمان ممکن وجود داشته باشد به گونه ای که بتوان از تمامی داده ها در زمان های غیر کاری نسخه پشتیبان تهیه کرد

۶- امکان گرفتن نسخه های پشتیبان از سیستم ها و برنامه های کاربردی مختلف ( Share های ویندوز، پایگاههای داده اراکل ، SQL ، برنامه Exchange ، … )

۷-امکان گرفتن نسخه پشتیبان از OS های مختلف ( ویندوز ، لینوکس)

۸- امکان Backup گیری متمرکز وجود داشته باشد

۹- امکان Backup گیری خودکار وجود داشته باشد

تکنولوژی های Backup گیری از شبکه و بازیابی اطلاعات

تکنولوژی های مختلفی در این زمینه وجود دارند. این تکنولوژی ها در دو بخش قابل بررسی می باشند :

۱- سخت افزار مورد نیاز برای پیاده سازی زیر ساختهای Backup گیری و بازیابی آن

۲- نرم افزاری که این زیر ساخت سخت افزاری را مدیریت کند.

۱- تکنولوژی های سخت افزاری

الف) دیسک های نوری : دیسک های نوری شامل استفاده از CD و DVD برای گرفتن نسخ پشتیبان می باشد که این روش بنا به دلایل زیادی پاسخگوی یک سازمان بزرگ نمی باشد. از ضعف های اساسی این روش زمانبر بودن، عدم ایجاد مدیریت مرکزی می باشد. همچنین قابلیت اعتماد این دیسک ها نیز کم می باشد.

ب) استفاده از Tape : استفاده از Tape یکی از متداول ترین روش های گرفتن Backup از سیستم ها می باشد. دستگاههای Tape Drive تنوع مختلفی دارند که برخی از آنها مانند Autoloader ها ، امکان نوشتن و خواندن همزمان از چند Tape مختلف را دارند. مشکل اساسی Tape ها و Autoloader ها سرعت آنها می باشد و در بعضی مواقع که نیاز به Backup های روزانه با حجم زیاد می باشد ممکن است زمان لازم برای انجام برخی Backup ها وجود نداشته باشد. البته با تکنولوژی های جدیدی که برای انواع جدیدتر آمده است این ضعف نیز تا حد زیادی برطرف شده است. همچنین Backup گیری از طریق Tape ها و بازیابی آنها در بعضی مواقع پایدار (Stable ) نیست. از مزایای این سخت افزارها این می باشد که می تواند با برنامه های مختلف Backup گیری متمرکز کار کنند. همچنین هزینه های Backup گیری توسط Tape نسبت به تکنولوژی های مشابه (همچون استفاده از DISK ) بسیار ارزانتر می باشد.

پ) استفاده از Disk Staging Backup : یکی دیگر از روش های گرفتن Backup، استفاده از Disk های پرسرعت می باشد. این روش تقریبا شبیه به روش بالا می باشد با این تفاوت که این بار به جای استفاده از Tape از Hard Disk های پر سرعت استفاده می گردد. این روش نیز یکی از جدیدترین و محبوب ترین روش ها برای گرفتن Backup در شبکه ها می باشد. زیرا نسبت به روش Tape دارای سرعت بالاتری می باشد و همچنین امکان آن را دارد که توسط سیستم عامل دیگری همچون Windows Storage Server ها و برنامه های جانبی همچون Veritas Netbackup ، مدیریت شود. از خصوصیات خوب این روش Stable بودن آن است و می توان نسخه های Backup گرفته شده را در کمترین زمان ممکن بازیابی کرد.

ت) استفاده از SAN/NAS Storage : یکی از بهترین راه حل های گرفتن Backup ها و مدیریت داده ها در سازمان های بزرگ استفاده از Storage های SAN ( Storage Area Network ) و NAS (NetworkAttached Storage ) می باشد. همانطور که از نامشان پیداست این دستگاهها، مخازن داده های موجود در تمامی سرور های شبکه (یا سرور های حیاتی) می باشد. تفاوت آنها در این می باشد که در SAN Storage ها، شبکه به دو بخش تقسیم می گردد. یک شبکه LAN و یک شبکه Backup LAN. شبکه LAN ارتباط بین کاربران و سرور ها را برقرار می کند و همان چیزی می باشد که در حال حاضر در شبکه هر سازمان راه اندازی شده است. اما شبکه Backup LAN شبکه جداگانه ای می باشد که بین سرور های مجموعه و مخزن داده ها که همان SAN Storage می باشد برقرار می گردد. ارتباط این شبکه به طور معمول فیبر نوری می باشد و در این روش سرور ها، دیگر هر کدام برای خود هارد دیسک جداگانه ای ندارند و همگی آنها توسط شبکه Backup LAN از مخزن SAN استفاده می کنند. این باعث می شود که بار پردازشی فایل های سیستمی در سرور ها (که نیاز به CPU بالایی نیز دارد) توسط باز و بسته کردن فایل ها هدر نرود و این کار توسط SAN صورت پذیرد.

روش NAS نیز مانند روش بالا می باشد ولی دیگر شبکه جداگانه ای نداریم و NAS Storage به همان شبکه اصلی متصل شده و مخزن تمامی سرور های شبکه می گردد. ضعف این روش نسبت به روش قبل این است که بار ترافیک داده ها، روی شبکه اصلی قرار می گیرد.

مخازن SAN/NAS نیز با استفاده از تکنولوژی های ذخیره داده ها، به شدت محافظت می گردد و امکان از بین رفتن داده ها در آن در حد بسیار پایینی می باشد.

از مزایای این روش ، سرعت بالای آن، مدیریت راحت داده ها و عدم بار ترافیکی روی شبکه (در SAN ) می باشد (بر خلاف دو روش قبلی ). زیرا که داده ها از طریق شبکه Backup به SAN Storage منتقل می گردد. از معایب این روش نیز هزینه بالای پیاده سازی و نگهداری آن می باشد که در بعضی مواقع برای سازمان ها مقرون به صرفه نمی باشد. در اینجاست که می توان با خسارات ناشی از DownTime سازمان تصمیم مناسب را گرفت.

ث) استفاده از روش های ترکیبی :

اما بهترین راه حل گرفتن نسخه پشتیبان از شبکه استفاده از روش های ترکیبی می باشد. این بدان معناست که می توان با استفاده از مخزن های SAN/NAS ، Backup ها را درون سایت تهیه کرد و با استفاده از Tape Drive ها off-Site Backup ها را تهیه کرد. یا با استفاده از DISK Storage ها و Tape Drive ها روش های ارزان تری را پیاده سازی کرد. (به این روش Disk-To-Disk-To-Tape یا به اختصار

D2D2T گفته می شود )

روش بهنیه برای یک سازمان

در کل اگر بخواهیم بادیدی بازتر به این مساله نگاه کنیم و آینده نگری کنیم بهترین راه حل ممکن برای شبکه بزرگ، پیاده سازی SAN Storage می باشد اما به دلیل پیچیده بودن و پیاده سازی سخت آن و همچنین هزینه بالای آن، برای سازمانهای متوسط به پایین کمی بیشتر از حد نیاز به نظر می رسد.

اما بهینه ترین و کم هزینه ترین روش برای Backup گیری از شبکه استفاده از Disk Storage ها در کنار Autoloader ها می باشد (یا همان D2D2T ). Disk Storage ها به دلیل سرعت بالا، پیاده سازی آسان آنها، مدیریت متمرکز و آسان آن، می تواند برای گرفتن نسخه های پشتیبان درون سایت استفاده گردد و در کنار آن برای گرفتن نسخه ها Off-Site می توان از Autoloader ها استفاده کرد و نسخه های Backup های کلی را با توجه به زمانبندی که نیاز داریم تهیه و آرشیو کنیم.

برای اینکه بتوان از بار اضافه ای که ممکن است هر دو این دستگاهها روی ترافیک شبکه ایجاد کنند کاست، از طرح زیر استفاده می کنیم:

در این روش ابتدا Backup ها روی Disk Storage ذخیره می گردد و در زمانبندی خاصی به طور کلی و برای نگهداری در Off-Site روی Tape ذخیره می شود. برای اینکه بار اضافی توسط Autoloader روی ترافیک شبکه ایجاد نگردد، این دستگاه توسط رابط SCSI به طور مستقیم به Disk Storage متصل می شود، بنابراین هیچ باری روی شبکه ایجاد نمی گردد. و از طرفی به دلیل سرعت بالای Backup گیری توسط Disk Storage ، می توان از کلیه داده ها و سرور های سازمان، به طور روزانه Backup گیری کرد به گونه ای که هیچ یک از Job های ما در بازه زمانی Backup گیری از دست نروند.

این روش در حال حاضر توسط شرکت ها مختلفی پشتیبانی و اجرا می گردد از جمله IBM, EMC2, Iomega ، HP و

Designing malware and exploits is only one end of the business for black hats. Getting that malicious content to users is another.

A key way for attackers to do that is through search engine optimization (SEO), which boosts the search engine rankings of compromised or malicious Web pages.

“Black hat SEO works by exploiting search indexing algorithms, and I think search engine providers work hard to try and tweak their processes to cut down on misleading search results, but it’s a cat and mouse game,” said Marc Fossi, manager of research and development for Symantec Security Response. “When search engine providers fine-tune their algorithms or make other changes to try and reduce black hat SEO effectiveness, the bad guys counter these adjustments by making minor adjustments of their own.”

There are three main ways black hats go about search optimization: keyword stuffing, cloaking and link farming. Cloaking, Fossi explained, is where content is created specifically for search engine crawlers and is hidden from normal view.

Link farming is another common technique for SEO. Chris Larsen, senior malware researcher at Blue Coat Systems, took a look inside such an operation here. In a conversation with eWEEK, he described link farms as a network of interconnected pages with false content designed to look reputable to Google and other search engines to boost search rankings.

“One place the bad guys like to put link farms is on legitimate sites, and not all link farms are networks of thousands and thousands of bogus pages,” he explained. “Our focus is on identifying and blocking the malware chains, which only begin at the link farms—[which are] so numerous and fluid that it’s not so productive to go after them. There are dozens to hundreds of link farms in any single network, but only a handful of active malicious relay/destination servers—so they are higher value targets.”

It has become very common for link farm pages to present a clean view to the search engine indexer with no malicious script, he added, which indicates search engines have gotten better at spotting such scripts.

To get links in front of users, attackers sometimes exploit Web pages such as blogs and news sites that accept user input.

“The person trying to get their misleading search result high in the rankings will simply paste their URL into these comment fields and anywhere else that allows for user input, and by so doing, search engines see that Web page as more important because so many other sites link to it,” Fossi said.

When requests for a page are coming from a search engine such as Bing or Google, the user will be redirected to a malicious site. When users visit the pages without the help of a search engine, they will often not be served the malicious content.

“Rogue AV has been the most common attack that we’ve seen tied to Black hat SEO,” noted Michael Sutton, vice president of security research at Zscaler. Other attacks, he said, include fake updates for software such as Adobe Flash Player that are actually malware.

“The creativity used by the attackers is impressive—sadly, the average end user is often fooled,” Sutton said.

According to a spokesperson for Google, the company works to detect and flag sites that serve malware with warning labels in its search results.

“We are always working to identify and eliminate malware from our index with manual and automated processes,” the spokesperson said.

For organizations, protecting against SEO requires a mix of URL filtering and content inspection, as well as malware detection technologies. In addition, Website administrators should make sure their sites aren’t vulnerable to compromise by attackers looking for legitimate sites to host their scheme.

In a paper released (PDF) in March titled “Poisoned search results: How hackers have automated search engine poisoning attacks to distribute malware,” researchers at Sophos found vulnerable versions of popular CMS applications are also a common link between many compromised sites.

“It is imperative that site administrators upgrade and patch such applications regularly,” the researchers wrote. “The homogeneous nature of the content produced by these CMS systems makes it trivial for attackers to identify potential sites to compromise. … Content scanning on the web server can also add significant protection against SEO attacks, providing detection for the scripts used in SEO kits and PHP backdoors. Such detections can give administrators an early heads up of a potential server compromise.”

As time goes on, attackers will likely move more and more of their content to hacked sites, Larsen predicted.

“The search engines will be fighting this battle for the foreseeable future,” he said.

A bug in the Firefox browser that can be used to bypass an alert for obfuscated URLs is unlikely to trick users, according to Mozilla.

The flaw was uncovered by Armorize Technologies researcher Aditya K. Sood, who warned it could be used by purveyors of malware to increase the chance of leading users to malicious sites.

According to the bug report Sood filed to Bugzilla in June, Firefox implements a check when “a URL obfuscation is done in the address bar.” Normally, the browser will display a warning if a user clicks on a link that contains a disguised address. However, if IFrames are used with the obfuscated URL, the alert notification is bypassed.

“On performing analysis of various malware, a bug has been noticed in all version[s] of Firefox which fails to generate an alert when [an] obfuscated URL is being placed in IFrames,” Sood explained Aug. 16 in a blog post. “In certain cases, it can be used effectively in spreading malware and stealing sensitive information.”

Johnathan Nightingale, Mozilla’s director of Firefox development, however, said it was unlikely the bug could be effectively used by attackers to trick users. For this reason, Mozilla does not plan to issue a fix, according to the company’s Security Blog.

“The concern expressed in the bug is that a page could be constructed with an embedded IFrame that uses a confusing URL,” Nightingale said in a statement. “Most users don’t look at the HTML source of the pages they are loading, which is the only way you’d encounter this URL. We do not anticipate this bug would cause user confusion or deception. Firefox ships with built-in phishing and malware protection that warns users if they are attempting to visit a dangerous URL.”